Verslag NMK Winterswijk d.d 2/4mei2008
maandag 05 mei 2008 18:21
Omstreeks 10:10 uur in de morgen van vrijdag 2 mei verzamelen de eerste masterzwemmers, al dan niet vergezelt door hun eega, op de carpoolplaats “Bij de Buurvrouw”, voor de Nederlands Masters Kampioenschappen te Winterswijk. Even voorstellen: Hans en Kitty Oudendijk, Annemarie en Erik Tijms, Adrie en Ria van der Gracht,Paul Oudendijk, Jan Glorie en ikzelf Gé Vink. Het is een schitterend gezicht al die masters in hun blauwe outfit. Maar ja, er is er altijd één bij die wil opvallen in zijn groene shirt, maar we noemen Hans zijn naam echt niet. Even bij half 11 vertrekken wij eindelijk richting zwembad Jaspers, alwaar wij, zonder enige vertraging, twee uur later arriveren. Hup de zwemtassen uit de auto en hop het zwembad in. Tijd voor een bakkie en ophalen van de programma’s, terwijl de dames gaan shoppen bij een hele grote camping/vrijetijdshop enkele km’s terug. Snel omkleden, zodat we een plekje in het zwembad hebben om alles goed te overzien en onze OEZA vlag kunnen bevestigen. Effe een uurtje(Pffff) inzwemmen en dan begint het echte werk, waar bij enkele mensen toch de zenuwen beginnen op te spelen. Eindelijk om 14:00 uur het startsein dmv een DJ, die een cologne officials, middels harde muziek uit de jaren ’70, binnenloodst. Deze middag worden van de 11 starts er 8 met een persoonlijk record(PR) afgesloten en is de medaillespiegel; 2 goud en 2 brons(met dank aan Paul). ’s Middags om 4 uur vertrek naar onze huisjes in Landal GreenParks te Braamt en ½ uur later arrivé aldaar. Erik en Hans zijn net weg om de sleutels te halen en wie zien wij daar aankomen? Helena en Martijn hebben dit super gepland om 2 minuten na ons te arriveren, zodat ons koppel nu uit 11 personen bestaat. Even later kunnen wij met sleutel 153 en 154 het park op, om onze huisjes te zoeken. Tassen en koffers uitladen, bedje uitzoeken en dan onder het genot van een bakkie troost, rust, lekker onderuit gezakt in de achtertuin genieten van het mooie weer. Allemaal €25,- lappen, zodat de dames boodschappen kunnen doen uit deze pot. De dames meteen op pad gegaan en ook op zoek naar een chinees restaurant in de buurt. In Zeddam een supermarkt gevonden en naar een restaurant gevraagd. Annemarie verstond Zaandam ipv Zeddam. Nou, dat is niet echt om de hoek voor een beetje rijst, aldus Annemarie. Gelukkig begreep zij het later. Ondertussen zijn de mannen, met achterlaten van Helena en Martijn, die vrijwillig de afwas doen, een rondje wandelen naar het hoofdgebouw. In het hoofdgebouw was alles verlaten en veel gesloten, zodat we snel weer richting bungalow spoeden. Na thuiskomst van de lady’s, alles uitladen en in de (koel)kasten van beide huisjes stouwen, werd het toch echt tijd om wat voedsel naar binnen te werken bij de chinees. Bij de chinees, onder het genot van een drankje, vraagt de ober om onze menukeuze. Nou, zegt Hans, doe maar wat lekkers. Een half uur later worden de tafels volgezet met gegrilde peking eend, gebakken tong in zwarte bonen saus, gegrilde zwaardvis enz. enz. enz. Het was overweldigend en verschrikkelijk lekker en als er een schaal leeg was werd deze weer gevuld. Met zijn elfen hadden wij alle schalen, op één na, en dat was de witte rijst, leeg gegeten. Met volle buik en lege beurs op weg naar de huisjes om even uit te buiken. Na een borrel(nootje) en gezelligheid begon toch de vermoeidheid bij de meeste parten te spelen. Niet veel later ging het licht uit en lag ieder in diepe slaap.Zaterdagochtend half zeven opstaan en op je beurt wachten totdat de douche vrij is. Hierna lekker ontbijten in het andere huisje, waar Ria, Kitty en Annemarie alles al klaar hadden gezet. Tijdens het ontbijt van Jan vernomen dat hij zijn bilspieren ’s morgens vroeg heeft getraind, want daar krijg je strakke billen van. Jan kreeg bijval van Paul, maar dat is logisch van je slapie. Het vertrek is om 07:30 ivm het jureerwerk van Jan en Gé tijdens de ochtendsessie. De dames gaan vandaag de stad in en Martijn gaat op bezoek bij een vrind. Eenmaal weer in het zwembad, zie ik vanaf startblok 1, Ria en Dirk Crok om circa ½ 10 binnenkomen vanuit Assendelft. De OEZA bezetting is nu op volle oorlogs-sterkte (13 man/vrouw). Hoewel dit een lange en drukke zwemdag is, is er in het OEZA hoekje veel te beleven. Tussen de programma’s door wordt er geklaverjast of geëenendertigd en als de DJ een kraker over de speakers laat galmen, gaan Dirk en Adrie over tot een innig dansje. Deze zaterdag is de medailleoogst 4x goud en 7x brons, 8 PR’en, en dat is natuurlijk supergoed. Bij vieren gaan we richting huisje om van een koel drankje te genieten. Vanavond staat er een BBQ gepland als diner. Alle tafels en stoelen verkassen naar de voorkant en de instant BBQ’s worden op advies van Helena, op een omgekeerd bierkratje geplaatst, waarover sommige hun ernstige bedenkingen over hebben. Na het aansteken van de BBQ’s moeten deze een half uur branden, voordat ze in gebruikt genomen worden. Eenmaal op temperatuur, is de stroom van gegrilde worst, saté, hamburger en spareribs, niet meer te stuiten. Binnen no-time(15min.) is alles verorbert en volgens mij moet dit een wereldrecord zijn, die in het Guinness Book of Records thuishoort. Bij dit alles natuurlijk ook een garnituur van stokbrood, groentes, salade en fruit. Delicieus. Na koffie en taart, even de benen strekken om het meertje. In dit meertje is een kabelconstructie geplaatst tbv het waterskiën. Het is dan ook hilarisch om beginners te aanschouwen, die soms gestrekt op hun rug het water raken en vervolgens voorover de waterspiegel doorbreken. Er zijn er ook bij die net van rubber lijken en een op hol geslagen trekpop imiteren. Een uurtje later weer terug in het huisje, waar de mannen zich storten op een stoer potje eenendertigen. De climax is de finale tussen Adrie en Erik, waar Erik zich de winnaar rekent met 30 ½, maar Adrie met 31 er met de eer vandoor gaat. Rond middernacht is het tijd om naar bedje te gaan en gelukkig hoeft er zondagmorgen niet gezwommen te worden. De volgende morgen, na het badderen, lekker ontbijten bij de buren. Tijdens ontbijt vernomen dat Ria vannacht, na een sanitair bezoek, zich rot is geschrokken van een vreemde, enge man in haar bed. Het bleek achteraf toch goed volk met geen kwaad in de zin. Adrie had het leuke idee om zijn vrouw de stuipen op het lijf te jagen. Verder deze ochtend gerelaxt om onze krachten te sparen voor de laatste zwemmiddag. ’s Middags in het zwembad zijn wij ruim op tijd aanwezig om een plekje te vinden en in te zwemmen. Het is een ander plekje, dus de Oeza vlag moet verhangen worden. Deze middag worden onder andere de 50 vlinder, 200schoolslag, 4x50vrij en het koningsnummer de 100vrij gezwommen. Er worden 9 PR-en en 2 gouden en 6 zilveren plakken gewonnen. Het totaal is dus 23 medailles, v.w 8xgoud, 6x zilver en 9x brons. Toch niet slecht voor een provincieclub uit Noord Holland. Bij vieren is het douchen en afscheid nemen van het zwembad. Na zo’n 15km van het zwembad krijgt Jan ineens een helder moment, die hadden wij dit weekend nog niet gehad, en vraagt of de OEZA vlag is meegenomen. Na enig overleg blijkt dat deze is blijven hangen en zullen we terug moeten rijden( chips). Nu komen we te laat op onze afspraak van 17;00 uur om te gaan midgetgolven. Al met al een uur later begonnen met het golven van de 18 holes. Er waren, zo als gewoonlijk bij minigolf, zeer irritante banen bij, die Paul van tijd en wijle tot wanhoop dreef. Gelukkig eindigde hij als 5e. De winnaars zijn geworden Ria en Adrie van der Gracht met 59 punten. Tja, wat zal ik zeggen, wie schrijft die blijft. Er waren ook personen die onder een pseudoniem hadden ingeschreven, zodat je de namen Quick en Flukse ook tegen kwam. Wie ze waren? Ik weet het niet. Na afloop rennen naar het aangrenzende restaurant, alwaar wij ons diner vanavond nuttigen, maar eerst een vloeibare versnapering na een uur in de warme zon. Dit eerste rondje is van Ria en Adrie, omdat ze het midgetgolven hadden gewonnen. Het diner is in buffetvorm en het is dan gangbaar dat je bij het voorgerecht begint. Jan is weer dwars van alles en komt gelijk met ijs en taartjes aan. Om 8 uur even twee minuten stilte houden ivm doden herdenking en daarna doorgaan waar je gebleven was. Na afloop oprecht afscheid genomen van Helena en Martijn, zij gaan nu al naar huis. Ze zijn een aanwinst voor de zwemvereniging. Niet alleen om de prestaties, maar vooral als erg leuke, aardige mensen. De overgebleven luitjes gaan een wandeling door het Gelderse boerenland. Heel veel zeer oude boerderijtjes met een waterput, veel bomen en landerijen. Na deze survivaltocht is het tijd om te relaxen in het huisje. Na enkele gezellige uren is het toch weer tijd om te slapen.Niet veel later is het donker in huisje 153 en 154, want het is best een druk weekendje geweest.Maandag morgen wassen, eten, spullen inpakken en huisje opruimen. Na het inleveren van de sleutels nog snel een bakkie doen voor we vertrekken. Half elf is het dan zover dat de motoren gestart worden en we kunnen vertrekken.Rest mij niet anders dan iedereen te bedanken voor de gezelligheid, inzet, goede zorgen, concurrentie en extra dank aan de chauffeurs Ria en Erik. GV